MAVİ YELEK MOR DÜĞME

Kategori: Uncategorized | 0

Bir düğmenin hatırına söylüyorum bu türküyü. “Mavi yelek mor düğme”

Sanıyorum bu yeleğin sahibi de  mor düğmenin hatırına giyinmektedir.

Mor çünkü, mordur… Nedenini bilmiyorum. Bildiğim, çocukluğumdan be-

ri sevdiğim bir renk olduğu. 1986 da ilk baskısı yapılan şiir kitaplarımdan bi-

rinin adını mor gecemin terlediği yıldızlar koymuştum. Kitabın kapağını

ise mor çiçekler süslemişti. Her sözün bir rengi olduğunu ve söylenmiş her

güzel sözün mor olduğunu düşünürüm.

Yazarken morarırım. Şiir okurken de ne kadar morsam o kadar mutluyumdur.

Kendimi iyi hissediyorsam morum derim. Mor, bence her yerde “kıvam”ın

adıdır. Kırlar kıvamlı günlerinde mor çiçekler açar.

Olgunlaşma sürecindeki çağlanın mor bir “çağ”ı vardır.

Bedenimizin sert bir darbeye maruz kalan yeri morarır.

Mor giyinen her çiçeğe, her kadına yüreğimle dokunurum.

Gevheri üstad da öyle dokunmuş.

“Bu gün ben güzeller şahını gördüm

Giyinmiş kuşanmış mor harelenmiş”

“İnsan, kendi doğası, bedeni ve ruhunda uyumlu, eylemlerinde mükemmelliğe

ulaştığında, çevresindeki insanlarla , doğayla mükemmel bir uyum içinde

yaşadığında, sağlıklı olduğu söylenebilir”.  Bu kristal cümleyi, o mu bana dü-

şündürdü, yoksa ben mi ona söylemek istedim emin değilim. Emin olduğum

bir şey var o da bu cümlenin de mor olduğu.

İki yıl önce okuduğum bir kitapta ise, mor “farklılığı” ifade ediyordu.

Kitabın adı “mor inek”ti

Okumanızı, morarmanızı dilerim…